Squæxi tutte e plastica en propense a-a degraddaçion quande son espòste a-a luxe ultravioletta, comme a luxe do sô ò l'illuminaçion fluorescente. Sta degraddaçion a peu avvegnî into corso de l'elaboraçion ò unna vòtta che o produto o l'é in deuvia, e i seu scintomi comprendan fragilitæ, descoloraçion e perdia de propietæ fixiche comme a fòrsa de l'impatto, a rescistensa a-a traçion e o cô – che pòrtan tutti à unna duâ de vitta accurâ da plastica. Un exempio de degraddo de tutti i giorni de tutti i giorni o l'é unna sedia de præa ch'a peu vegnî descolorâ e fragile into tempo pe caxon da degraddaçion de plastica.
I additivi de stabilizzaçion UV son di compòsti azzonti pe prevëgnî o pezoamento de plastica e estende de mainea importante a vitta do produto finale. I stabilizzatoî UV vëgnan azzonti à di livelli assæ basci, pe-o sòlito 0.1 – 0,5% do polimero. Sti additivi de spesso peuan ëse combinæ co-o polimero de base durante a produçion ò preparæ comme parte de un masterbatch. Gh'é tanti additivi in sciô mercou pe-a stabilizzaçion do UV, compreiso Amshield, o stabilizzatô de l'inibitô de Violet Ultra de Amcor.
Cossa l'é a Fotooscidaçion?
A degraddaçion de plastica provocâ da-a luxe UV a l’é o resultato de un proçesso chimico ciammou fotooscidaçion ò fotodegraddaçion. A luxe UV a degradda i ligammi chimichi existenti inte cadeñe de polimeri, e a l’indebolisce a plastica reduxendo o seu peiso molecolare, ch’o pòrta a-a perdia de fòrsa e di atri scintomi indexidiæ, comme descrito primma. A degraddaçion molecolare, comme a fotooscidaçion, de spesso a plastica a fallisce, donca l’é importante capî sti proçesci e comme schivâli!
A rexistensa a-i UV di polimeri no protetti a cangia, à segonda da struttua e da compoxiçion. Çerte plastica en ciù suscettile a-a fotooscidaçion dovua a-a seu struttua e a-i seu gruppi fonçionali. I obrigaçioin ciù suscettile a-a fotooscidaçion comprendan i ligammi de carbònio{{2}nitrogeni comme nitrili, amidi e amine; carbònio{3}oscigeno di ligammi comme etere, esteri, chetoin e açidi carboscilichi; carbònio{4} obrigaçioin; l’oscigeno{5} obrigaçioin comme i peròscidi; e nitrògeno{{6}idrogeni comme amide e amine.
Tipi di Azzonti de stabilizzaçion UV
Pe inibî o proçesso fotooscidativo e proteze a plastica da-i raggi UV dannoxi, se deuvia di stabilizzatoî UV. A proteçion UV a peu ëse fornia inte de mainee despæge à segonda do stabilizzatô UV speçifico deuviou. Pe-o sòlito i tipi ciù frequenti d’additivi fonçioñan comme ammortizzatoî UV, quencher ò HALS e inte çerti caxi se peu deuviâ ciù de un additivo pe fornî o livello dexidiou de stabilitæ UV.
Ammortizzatoî UV: in sce l’input de luxe ch’abbasta, i gruppi fonçionali senscibili (ciammæ cromofori) inti polimeri sottopòsti à unna serie de reaçioin pe generâ di radicali liberi. Sta forma de stabilizzatô UV, comme o suggerisce o nomme, a sciorbe a radiaçion UV pe prevëgnî l’iniçiaçion de reaçioin fotooscidative. Dòppo che o cado UV o l’é sciorbio, o vëgne deslenguou pe mezo de cadeñe de polimeri. O neigro o l'é un eccellente arrossatô UV, donca e pittue, e tinte, ò o neigro de carbònio elementare vëgnan azzonti de spesso pe proteze i produti de plastica da-i raggi UV. I benzotrizöli e i idroscifeniltriltriñe en ascì di exempi de ammortizzatoî UV.
Quenchers: O proçesso fotop{{0 ]. I quacherche fonçioñan con asmortâ l’energia generâ durante e reaçioin de fotooscidaçion, donca, con restituî e molecole eçituæ a-o stato de tæra donde an ciù pöche probabilitæ de propagâ a reaçion de fotooscidaçion do radicale libera. Un quercio de nichel o l'é un exempio de sta forma de stabilizzatô UV.
HALS: I stabilizzatoî de luxe d’Amine ammiæ (HALS) en di stabilizzatoî UV che bersalio e trappoan i radicali liberi generæ durante a fotophil}oscidaçion, e î impediscian de reagî co-a struttua do polimero. A struttua de HALS a cangia, ma pe commun a l’à unna struttua d’anello de 2,2,6,6-tetrametilpipediña.
