A-o momento, i asciditoî de UV/stabili a-a luxe son pe-o ciù di tipi compòsti, mascime compòsti co-i saliçili, i benzofenoin, i benzotrizöli, i acrilonili sostituii, i triazini e i amini impedii. O peu ottegnî un effetto ciù raçionale che tutti i scingoli sciorbitoî UV. Di campi d'applicaçion di ammortizzatoî UV: polimeri (plastiche, etc.), revestimenti (pensceçion de spray automotivo, finiçion de l'edifiçio), de tinte de stampa, dòppo di tesciui tinti/stampæ, cosmetichi da crema solare.
Dæto che i raggi do sô contëgnan unna gran quantitæ de luxe ultravioletti dannoxi pe-i oggetti de cô, a seu longhixe d’onda a l’é de 290-460 nanometri pöcassæ, sti danni ultravioletti pe mezo da reaçion chimica redox (reaçion redox), de mòddo che e molecole de cô in sciâ fin se decompoñan e a fade. I sciorbitoî à ultravioletti impediscian Gh'é di metodi fixichi che chimichi pe-i quæ a luxe ultravioletta dannosa a peu destrue i coî.
Chì introduemmo solo che pe pöco tempo o metodo chimico, saieiva à dî l’utilizzaçion di sciorbitoî ultravioletti pe prevegnî de forma efficaçe i oggetti protetti, ò s’indebolisce o seu danno a-o cô.
① o peu sciorbî fortemente a luxe ultravioletta (mascime a longhixe d’onda de 290-400nm);
② boña stabilitæ termica, anche inte l’elaboraçion, o no cangia pe caxon do cado, e a volatilitæ termica a l’é picciña;
③ Boña stabilitæ chimica, nisciuña reaçion negativa co-i componenti materiale into produto;
④ A boña miçibilitæ, a peu ëse despersa de mainea uniforme into materiale, nisciun zeo, nisciuña sciortia;
⑤ A stabilitæ fotochimica do mæximo sciorbente a l’é boña, nisciuña decompoxiçion, nisciuña descoloraçion;
⑥no sensa cô, no- teuscego, sensa odô;
⑦ asciorbî a rescistensa;
⑧ econòmico e façile da ottegnî;
⑨. Insolubile, ò squæxi no se soluisce inte l'ægua.
I sciorbitoî de UV peuan vegnî scompartii inte categorie che vëgnan apreuvo in base a-e seu struttue chimiche: saliçilisti, benzofenoin, benzotriazöli, acrilonili sostituii, triazini e amine impedii.




